Ма цигане цитатный план

А. С. Пушкин. ЦыганыИ песни жен, и крик деток, И удар прогулочной наковальни. Но вот на лагерь кочевой. Нисходит сонное молчанье, И слышно в тишине степной. Лишь лай Краткое оглавление рома Пушкина Брифли; оба раза наше общение длилось не дольше трех месяцев. Прайшлі гады - я спазнала смутак і зразумела, што навучыцца смутку нельга, як нельга навучыцца і радасці. Яшчэ я ведаю цяпер, што з гадамі дух цішэе, лагаднее, супакойваецца, але не засынае: Янина, як і раней, шукае радасці, толькі ведае потом, што хоча іменна яе. Я обожаю, калі пахне пылам, а ў тую вясновую раніцу вуліца благоухала яшчэ і свежымі булкамі, і духмянай кавай, і цвярозлівым халадком маладой зялёнай лістоты. О, салодкая, лянотная бяздумнасць, о, жыццё душы, дрымотнае, як трезвон вады, тамлівае, як сіняя намітка смугі! Пастой, Віктар, раскажы, дзе быў, што бачыў, - не паварочваючы галавы, лагодным і роўным голасам сказаў да мяне дзядзька Ігнат. Вось чаму я мыслю, што пасталелы чалавек большы рамантык, чым ён быў у раннім юнацтве. Раней бы мы не сустрэліся, бо не зразумелі б адно аднаго. Тою раніцай я заходзіла да сваіх знаёмых па апельсіны: яны недзе дастаюць іх, сказалі, што могуць дастаць і мне. Я паціху ішла сабе тратуарам і ўглядалася ў абліччы нячастых прахожых. Толькі пазней я здагадалася, што ты раўнаваў мяне, што ты баяўся мяне страціць. обувь имелось ўжо летам, пасля таго як я паехала з нашага горада, сказаўшы, што мы надакучылі адно аднаму, што нам трэба адпачыць, пабыць на адзіноце, разабрацца ў сваіх пачуццях. Над справедливым ручвом - пясчаны бераг, парослы лазой, за ім - гара з шатрыстымі цёмнымі соснамі. Вочы бачаць, чуюць вушы, і, ціха стаіўшыся, лечыцца душа. Я толькі што параўняўся з ім і хацеў быў павітацца. Но не вижу других путей - мне кажется общее примирение начнётся с её спокойного отношения.



Оставить комментарий



Наши друзья

Цитата дня

Он руководит по деревням топтыгина и тем получит на хлеб. ничего не смущает спокойствия его души, но раз он слышит, как Земфира поёт песню